NP Sequoia. 31 juli

Oooo,, dit gaat zo'n lange dag worden.  Heeeel veeeel rijden en maar hopen dat het de moeite waard is. We vertrekken rond 9.00 uur. Lekker veel brood en drinken bij ons. Dan hoeven we onderweg niet te stoppen om te zoeken waar we gaan eten.

Gisteren avond hadden we ons huiswerk goed uitgevoerd en konden we dus snel vertrekken met ingeladen tassen, ingestelde tomtom en kids die op de hoogte waren van de reis-dag.

We zijn net een half uurtje onderweg en er knikkeren er al een paar om ..... zzzzzzz. Zo voor hun gaat de tijd lekker snel :-).

We gaan over een brug bij San Francisco en wij gaan over de onderste laag, grappig dit hebben we nog nooit gezien. Het is frisjes en de nevel hangt over de brug. Ray had opgezocht hoe warm het zou worden in Oakhurst .... 37 graden ! Nou daar is nog weinig van te merken. Ik zet zelfs de airco een beetje warmer.

Als we even onderweg zijn begint het zonnetje een heel klein beetje door te komen, gelukkig. Maar als we na een uur de volle zon op ons schoot hebben staan voelen we de eerste zweetdruppels al op onze rug verschijnen. En als we uitstappen om te tanken ..... lopen we tegen een muur van warmte aan .... ppfffffff   wat een verschil met een paar uur geleden.

Na 4,5 uur rijden komen we aan in NP Sequioa en laten het NP- kaartje zien. Ze vraagt om een legitimatie bewijs..... en weer komen we binnen ;-) .  Het is de laatste dag dat we er gebruik van kunnen maken. (Martin en Monique bedankt !) Dan rijden we het park in. We zijn in de veronderstelling dat we al snel de grote Sequoia bomen te zien krijgen.  Helaas we moeten nog een uurtje met haarspeldbochten de weg volgen. Ik ben blij dat ik rij, anders had ik groen achterin de auto gelegen.

Maar dan komen we de eerste Sequoia bomen tegen. Zomaar af en toe een boom tussen alle andere bomen. En groot dat ze zijn. En als we uitstappen om ze even goed te bekijken en wat foto's te nemen voelen we ook even aan de boom. Het is geen harde schors die je voelt, maar het is een beetje verend. Dan komen we aan bij zo'n boom die over de weg ligt en een gat is uit gezaagd. We kunnen er met de auto onder door rijden. Heel grappig.

In het begin van het park staan borden waar op staat dat er beren kunnen oversteken. Denise zegt de hele vakantie al dat ze een beer wilt zien....! Volgens Ray heeft ze de kans van 1 op een miljoen.  En je raad het al .......  Als Larissa net weer in de auto wilt stappen roept ze opeens   "Ik wil het fototoestel ik zie een dier !"  Ze wilde namelijk als eerste bij dat beertje zijn om een foto te nemen voor dat de rest van de toeristen dit zouden doen.  Iedereen uit de auto sprinten   en ja hoor daar liep het beertje. Lekker rond te snuffelen op een meter of 10 van de mensen vandaan. Snel wat foto's en hij verdween weer.   Yes, we hebben er 1 gezien.    (Gelukkig kwam niet z'n moeder achter een boom vandaan....haha)

Toen nog even een klimmetje.... te voet naar boven gedaan. Ray moest halverwege afhaken, de weken warm weer en de fietstocht van gisteren eisen zijn tol. De dames haken wat later af en Melvin en ik redden het tot de top. En het was de moeite waard. We zitten op 6000 feet en hebben een prachtig uitzicht.

Dan moeten we nog een uurtje voor we het park uit zijn en dan nog 1,5 uur naar het hotel. We komen om 19:30 uur aan en hebben weer een mooie suite. Lekker ruim en prima bedden.

Morgen alles op het gemakje, want we hoeven maar 14 mile voor we in het volgende NP zijn !